All about:
Frame Mode,
Movie Mode,
Progressive Scan and 24 p/s in
high end prosumer camcorders like:
Canon XL1S, Canon XL1, Canon GL1,
Canon XM1 and
Panasonic AG-DVX100
FRAME
MODE IS FANTASTIC!
It has been referred to as the
"film look". Video that is recorded in this
mode would contain the same amount of different captured frames a
second that a 30FPS (25) film ( Like an Iwerks movie ) transferred
to tape would contain. Another big advantage to this
full frame capture is if the video was transferred to film, the
video shot would contain a higher vertical resolution because you
are transferring a full frame not a video field to film.
One would only have to drop six full frames in total or in other
words drop every 5th full frame and you would have 24 full DV
frames transferred to film. If you took it to the next stage and
have it line doubled and transferred to HD or another digital
format before its transfer to film, your results will even
be better.
I too am shooting
a feature documentary on frame mode, and the results are fantastic.
The broadcaster has looked at some rough cut sequences and had
assumed they were shot on 16. I think frame mode is a revolution
and would never even consider shooting a documentary on "video"
again. The various drawbacks of the XL1 are so far outweighed
by the beauty of frame-mode that I'm stunned people even consider
any other camera for these types of applications. db
Thanks Hank & Jan for pointing out to
Steve Mullen the satisfying results many XL1 shooters are getting
with Frame Movie Mode. I'm shooting a feature documentary currently
in Frame Movie Mode and am finding I like it more and more. Glad
to know there's no issues with distributing in on broadcast, cable
etc.
Frame Movie Mode is the primary reason I
purchased an XL-1, clearly not just for stills. My feeling
is art and communication should drive technical choices, not the
other way around. If 8mm consumer films (e.g. Blair Witch Project)
end up on 35, video & DVD, what more proof is their message
is the medium. I think no matter what type of medium you
work in, (industrial, commercial, event, doc, features etc.),
a compelling piece will overcome traditional technical "that's
not the way it's supposed to be done" barriers. Stephen
van Vuuren Hungry Robots
Great Links:
Adam
Wilt comments and review on Panasonic AG-DVX100
English summary & DV-L comments
Artikel Jan van der Meer over Frame Mode en
Mark de Blok Interview in Video Audio Report December 1999
XL1 Pro's and Contra by
Cameraman Moe Belli Cyber Film School
What
you need to know about Progressive scanning by Steve Mullen
The best (cheap)
way to make a 16mm out of frame mode video!
Artikel in Video Audio Report December 1999
Politieserie met ‘gerenoveerde’
Canon XL1. (Police series in Holland all shot in Frame Mode with
Canon XL1)
-
Na de eerste 6 succesvolle afleveringen eerder dit jaar was
het succes van dien aard dat er de afgelopen maanden wederom
20 afleveringen werden opgenomen van de Nederlandse Politieserie
Blauw Blauw. De serie speelt zich af op en rond de Albert Cuyp
Markt in de Amsterdamse Pijp. Alle binnenopnames werden gemaakt
in een geheel nagebouwd ‘ouderwets’ politiebureau
in de Joop van der Ende Studio’s te Duivendrecht. Er waren
in totaal 140 draaidagen voor deze tweede met op topdagen 84
camera-instelingen (bij Spangen was dat gemiddeld 25). De serie
zal vanaf maart 2000 wekelijks te zien zijn op RTL4.
-
-
Hoofdrollen
zijn er voor John Kraaykamp en Rick Engelkes. De regisseur is
Pollo de Pimentel en de cameraman is Mark de Blok. Mark werd
eerder in dit blad geinterviewd naar aanleiding van zijn opvallend
camerawerk voor de succesvolle serie Baantjer en Spangen ( Video
& Audio Report April 1997 ). Dit keer nodigde hij ons uit
een kijkje te nemen in de studio.
We namen zelf wat werkopnames met onze eigen Canon XL1 met de
bedoeling onze Global-DVC leden te laten zien hoe hun medeclublid
Mark de Blok deze hele TV serie ook op het Prosumer systeem mini-DV
opneemt. Zijn XL1 is echter nog nauwelijks herkenbaar, daar willen
we natuurlijk wel graag meer van weten. De JPEG foto’s bij
dit artikel maakten we met onze eigen XL1.
JvdM:
"Waarom viel jullie keus op een consumentencamera? Was het een
budgetaire kwestie?"
Regisseur de Pollo de Pimentel:
"Ja dat was het voornamelijk wel, we hebben tot het eind toe
gestreden om het op film te doen, maar het budget voor deze serie
was niet hoog genoeg. Als het gaat om drama heb ik altijd een
gruwelijke hekel aan video. Bij soap en comedie vind ik dat het
wel kan."
" Bij deze meer documentaire-achtige serie wilden we een wat
ruigere stijl hanteren, wat wilder en minder glamerous maar wel
realistischer. Daar paste de nieuwe techniek van 25 beelden in
plaats van 50 velden perfect bij.
Camerman Mark de Blok:
"Vroeger werd het even of oneven field van de 50 niet gebruikt
en het overige field verdubbeld om toch weer tot een volwaardig
beeld te komen, maar de contourprocessing en wat je overhoud,
-zo’n driehonderd lijnen-, dat zag er niet uit. Al snel
viel toen de keuze op de Canon XL1 omdat deze camera als enige
consumentencamera met verwisselbare lenzen, standaard zo’n
frame-mode heeft en dus als het ware 25 ‘foto’s’
per seconde kan opnemen, net zoals bij film en dat in een zeer
hoge kwaliteit. Budgetair gezien hadden we ook op Digi-Beta kunnen
draaien, maar die hebben deze techniek niet. En nu kunnen we 1
op 15 draaien terwijl we met film budgetair niet verder dan 1
op 5 hadden kunnen draaien.
Pollo de Pimentel:
We hadden ook het materiaal in ‘de flame’ kunnen
stoppen, een technisch nabewerkingsapparaat, die dan elektronisch
iets dergelijks kon bereiken, maar dat kostte dan 15.000 extra
per aflevering en dan moest dat apparaat ook nog twee nachten
rekenen per aflevering om hetzelfde effect te bereiken.
Mark de Blok:
Alle met DV-Cam tapes gedraaide opnames worden nu via S-Video
uit vanaf DV-Cam recorders gekopieerd naar een component ingang
op de digi-Beta. De ‘huishoud’ mini-DV players zijn
te royaal met contour en hebben niet de ‘burst’ die
digitale Beta moet voeden. Rechtstreeks digitaal naar digitaal
monteren bleek een gigantische mislukking te zijn; de compressietechnieken
kunnen niet met elkaar overweg. Bij Valkiezer hebben we hiertoe
alles overhoop gehaald en alle configuraties getest, maar het
resultaat bleef vreselijk.
Het Digi-Beta materiaal wordt in de AVID geladen en gemonteerd.
Als de on-line klaar is volgt er nog een kleurcorrectie. Op het
DV materiaal staat op een van de sporen een tijdcode die synchroon
loopt met het ‘los’ opgenomen geluid op DAT recorders.
JvdM:
Toch wel zonde dat jullie nu via deze weg 100 scherptelijnen
missen. DV-Out haalt 500lijnen. S-Video uit geeft 400 lijnen.
Vind je dat niet zonde? Je kunt tegenwoordig toch ook alles uitstekend
en veel goedkoper of-line editten op uitstekende spotgoedkope
Non Lineaire editsystemen?
Mark de Blok:
We zouden dan alles op hard-disk moeten zetten en gezien de hoeveelheid
van het materiaal dat wij draaien is deze kamer daartoe te klein.
En we willen ook archiveren.
Pollo de Pimentel:
Volgens mij zijn de professionele videobedrijven in Nederland
helemelaal nog niet thuis op DV-edit systemen. Alles is Avid.
Ook al zou je anders willen, iets anders is er niet.
JvdM:
Je hoeft toch niet al het beeldmateriaal in de Avid te stoppen,
je kunt toch ook alleen de geslaagde fragmenten tussentijds op
een veel goedkopere MiniDV voor of-line montage opslaan?
Mark de Blok:
We zitten gewoon met het feit dat we veel te veel materiaal moeten
opslaan op hard disk, in het begin moesten we de eerste 8 afleveringen
zo snel opleveren dat we er 4 tegelijkertijd zaten te monteren.
Als we ook op mini-DV zouden moeten editten zouden we het risico
kunnen lopen dat er een bandje kapot gaat en voor hoge kosten
komen te staan. Het werkt nou eenmaal niet om met hoge snelheden
die mini-DV tapes te gebruiken voor montages. In een Avid heb
je al het materiaal tot je beschikking en dat werkt nu nog het
meest praktisch. We draaien zo’n 15 uur voor een aflevering!
JvdM:
Toch blijf ik het zonde vinden dat het allemaal ten koste gaat
van je oorspronkelijke beeldkwaliteit die dus 100 lijnen meer
scherpte biedt.
Pollo de Pimentel:
Het heeft ook te maken met deze serie, het klinkt misschien raar
maar het mag wat minder scherp zijn. Zo wordt ook de beeldruis
van de XL1 standaard op +6 DB ingesteld.
Mark de Blok:
Dat geeft ook het voordeel dat je minder verschil krijgt in de
dag en nacht opnames. Als je het vertaalt naar film draaien we
op 320 ASA.
JvdM:
Gebruik je dolly’s of statieven?
Mark de Blok:
De hele serie wordt ‘uit de hand’ gedraaid. De camera
is zo verbouwd dat hij hetzelfde aanvoelt als een Aaton. De zoeker
zit op dezelfde plaats als bij die 16 mm camera dus op hetzelfde
niveau als je andere oog, waardoor je met twee ogen kunt kijken.
Vraag:
(We hebben er in het vorig nummer uitgebreid aandacht aan besteed)
"Zoom je ?"
Mark de Blok:
"Helemaal niet! Alleen een of twee zooms blijven erin bij de
‘bumpertjes’. We gebruiken ook geen slow-motion of
enig andere effect. Geen wipes, geen ‘freezes’. Hooguit
enkele fades naar zwart. Alles is heel basic. De camerabewegingen
en de montagestijl zijn echter redelijk wild. We halen ook typische
continuiteit dingen er uit en er zitten veel ‘zips’
in."
Over de cameravoering:
We hebben een vooraf bepaalde methode van registreren. Alles
is dus bedacht dus ook de ‘mise-en-scene’. Onze camera
heeft een zoekende opdracht. De camera ‘hoort’ wat
en gaat erop af, weet dus zogenaamd niet wat er gaat gebeuren.
Er wordt gefilmd alsof alles de eerste keer is.
Vraag:
Jullie gaan wel regelmatig over de imaginaire beeldlijn ofwel
de beeld-as. Is dit het einde van alweer zo’n vaste regel
uit de academie-boeken?
Pollo de Pimentel:
"We hebben daar maling aan en gaan dus lekker regelmatig over
de as. Ook de kijker heeft daar volgens mij steeds meer maling
aan. Het gaat hem tenslotte om het verhaal."
Mark de Blok:
"Als er iemand binnenkomt met een bommelding heb je, door over
de as te gaan, een veel grotere interactie tussen alle mensen
die dat bericht horen dan dat je iedereen heel braaf naar links
of rechts ziet kijken"
Jan van der Meer
OVER FRAME MODE
FM (Frame Mode) is een door diverse fabrikanten van consumenten
videocamera’s onder verschillende namen (progressive scan/
frame mode/ movie mode) toegepaste digitale techniek om in plaats
van de gebruikelijke 50 fields, 25 volledige frames per seconde
op te nemen. De beeldkwaliteit per frame wordt hierdoor aanzienlijk
verbeterd.
Deze techniek is eigenlijk bedoeld om
de videocamera net zo te kunnen gebruiken als een fotocamera voorzien
van motordrive, dus om een serie foto’s achter elkaar te
nemen van zo hoog mogelijke kwaliteit. Diverse producenten gebruiken
nu echter juist deze full-frame techniek om bij de vertoning op
een gewoon videoscherm een meer filmische beleving te ondergaan.
Vooral bij snellere beweging in beeld en pan’s krijgt het
beeld echter een vrij hinderlijk stroboscopisch effect. Na een
korte gewenningsperiode valt dit de gemiddelde kijker echter niet
meer op, zeker niet als de cameraman net als bij 16 of 35mm film
wat meer rekening houdt met de snelheid van een panoramashot en
de snelheid van verplaatsingen in beeld.
Mark de Blok is ook lid van de Global-DVC. Er zijn ongeveer 100
leden in de DVC met XL1/XL1s/XM2. Een schat aan tips en
ervaring.! Wordt daarom nu ook lid: Join
DVC!
ENGLISH
Global DVC member Mark de Blok is professional
Cameraman for Dutch TV. The Amsterdam Police Serie covers
26 episodes and is shot partly on location around the longest
market of Europe (?) the Albert Cuypstreet in an old Amsterdam
suburb called "the Pipe". All insideshots from the policestation
were done inside the Joop van de Ende Studio's (a famous Dutch
producer) at Duivendrecht Amsterdam.
Mark rebuilt his XL1 with an Ikegami
black and White viewfinder, got the signal from the Y/C at the
back. He used a professional rack-focus lens, a big sunshade and
the old grips from his 16mm Aaton. All shots are done in Frame
Mode copied and edited on Avid.
On first place the choise for a Prosumercam
was done for budget reasons. On second place this camera offers
Frame Mode, Professional Betacams have not!
Mark used over 300 DV-Cam tapes in stead
of mini-DV because of greater reliabilty and less drop-outs and
the more stable metal wheels inside. Canon said DV-Cam could harm
the heads, but as Mark proofed, it works great without any problems
or drop-outs! (More soon)
Also in English thanks to Jan de Wever www.abcd.com
 |
| The cast of 'Blauw Blauw' on the
set |
'Blauw Blauw ' (Blue Blue) is a Dutch police TV series,
broadcasted on Holland's best viewed TV station, RTL4.
After 20 very successful episodes, it was time to shoot
yet another 20 episodes of this TV series. All interior
scenes were shot in a reconstructed, old fashioned police
station in the 'Joop Van Den Ende' studios in The
Netherlands. It took 140 days to shoot all sequences, with
up to 84 different camera positions on the busiest days.
Cameraman (it was a single camera shoot) was Mark De Blok,
the director was Pollo de Pimentel. Mark choose the XL1 as
the only camera to shoot the series. On the pictures on
this page, however, you will barely recognize it. Mark did
add several accessories to make the XL1 just right for the
job.
 |
| Mark and his modified XL1 |
The first reason to use a consumer type camera was the
budget. Up to the last minute they tried to shoot on film,
but the budget didn't allow that. "Shooting on video
is absolutely horrible for this type of drama", says
Pollo de Pimentel. "We wanted to maintain a certain
style of shooting that's a bit rough, more wild and less
glamorous. The XL1's Movie Mode, with 25 full frames
instead of 50 fields, fitted this picture perfectly".
According to Mark, they decided on the XL1 pretty fast
because it is the only consumer camera that allows you to
exchange lenses, and has at the same time this Movie Mode.
The budget did allow Digi Beta, but none of these cameras
can shoot in such a Movie Mode. Another option would have
been to create that specific look in post production with
machines like Flame, but at that time the cost would have
been about $6000 and two nights of rendering per episode.
So, the choice was obvious. The only remaining obstacle
was the fact that no post production house in The
Netherlands had any DV decks in house. So all the rushes
were copied over YC (S-Video) to DigiBeta, and edited on
Avid from these master dubs. One of the DV tape's audio
tracks contained an LTC timecode, used to sync the audio
which was recorded separately on DAT. After having
finished the online editing, everything was color
corrected and mastered onto Digi Beta tape again for
broadcasting.
 |
| Mark's modified XL1 |
Mark rebuilt his XL1 with an Ikegami black and white
viewfinder, connected to the S-Video output on the back.
Keep in mind that this series was shot back in 1999-2000,
so Canon's manual 14x lens or B&W viewfinder didn't
exist yet! He used a professional rack-focus lens, a big
sunshade/matte box and the old grips from his 16mm Aaton.
The camera's gain was set at +6dB, to help create that
'dirty' look, and make it look a bit more like film. No
dollies or tripods were used: the whole series was shot
from the shoulder. All this created an eyewitness-like
feeling. The camera as it were, is present in the room,
and moves to where the action is. If the action moves to
another part of the room, the camera goes along. This all
contributes to a more wild shooting style. Lot's of 'zips'
and moves enhance this style even more. But no special
effects like slow-motion, freezes, wipes and such were
used. Everything else was kept to the basics. Only a fade
to black now and then.
 |
| Mark with his XL1 on his
shoulder |
They didn't choose to off-line on cheap PC or Mac based DV
systems, because each episode took about 15 hours of
material, and they don't shoot and edit one episode at a
time. The first 8 episodes had to be delivered in such a
short time, that they were editing 4 episodes at the same
time. It would have required far too much hard disk space
to keep it all online, and the media management facilities
of software like Premiere didn't support such a huge
undertaking. Add to that the risk of damaging or loosing
such small tapes, and the choice to keep with the trusted,
rugged broadcast systems Avid and Digi Beta was an easy
one.
This series can still be seen on RTL4 in The Netherlands.
When you're over there, and get a chance to see an
episode, be sure to do so!
This article was possible because Jan Van Der Meer of
Global-DVC interviewed both filmmakers for 'Video Audio
Report', a Dutch pro-video magazine.
|
--------------------------------------------
XL1 debate rages again!
I'm a professional cameraman having shot
features, documentaries, music videos, corporate video for over
a decade in 16mm, 35mm and all Betacam formats. I purchased a
Canon XL-1 about six months ago for a special project and have
been using it since on a variety of productions. The XL-1 is both
magnificent and frustrating, here's my humble opinion on this
product.- the picture quality is gorgeous, when lit properly it
looks very close to Betacam (in certain ways I like it better
as it's more pleasing in a softer/smoother kind of way). The picture
quality of the XL-1 of course is only achieved if the producer
maintains "firewire" editing throughout the editing chain with
final mastering to a high-resolution format like Digital Betacam.
- the "movie mode" used properly, especially with "talking head"
interviews and if lit carefully and using a Pro Mist or Double
Fog filter, can almost pass as 16mm. - the XL-1 has an incredibly
intelligent and intuitive interface. All the controls are where
they should be. It is incredibly easy to white balance, change
sensitivity, adjust the shutter and control the iris. The main
menu system is easy to access and in general, the controls are
really well arranged. When placed on a tripod, the audio is especially
easy to adjust and monitor with an good VU meter. Headphones are
easy to use and the monitor output audio sounds great, unlike
some Betacams I've used. - the quality of the standard lens as
stated is excellent, however it is not possible to focus or zoom
properly with this lens. The auto focus is not reliable and not
usable professionally, and manual focus is extremely difficult
since the lens does not behave like a normal Fujinon or Canon
found on most Betacams. When I shoot professionally, I always
ride the focus and rack it depending on the distance to my subject.
Most pro cameramen do this, to assure proper focus as subject
and camera distance changes. This is not possible with the XL1.
The only reliable focus is when you click the "auto focus" button
momentarily. This is not acceptable as it's extremely awkward
and time consuming to do this. The zoom cannot be reliably used,
especially for quality "on camera" moves. That said, you can teach
yourself how to zoom and focus the XL1 with practice and learning
all it's quirks. However, this doesn't make you a better cameraman,
only a better XL-1 operator. - the viewfinder is a bit of the
problem on the XL-1 as it can be damaged easily if hit by direct
sunlight, Canon should have put a B&W viewfinder on this camera,
but the viewfinder is pretty easy to focus in most situations.
The real dumb thing and almost unforgivable is the fact that the
viewfinder is full of indicators showing you anything from the
zoom range, time code to the iris stop. I'm surprised that Canon
didn't find a way of putting the day's weather on the viewfinder,
it's got everything else. Of course, all these indicators are
useless to a pro cameraman. What is important is a clean viewfinder
so you can frame, focus, spot flares and see the entire frame
at all times. For example, I had a subject walk towards me on
a shot and didn't catch that he looked directly at the camera
because his face at that moment was hidden by the timecode indicator
(some indicators can be removed, however when the camera comes
off standby or is turned off and on they return. Same thing with
the monitor output, you can remove the indicators but they return
when the camera turns off or on. What an annoyance!) - I found
all the XL-1 program modes useless professionally except for the
manual program mode. Judging exposure is easy although there is
a tendency to overexpose as the viewfinder image appears darker
than what's being recorded. The camera badly needed the addition
of a button the could quickly give you "auto exposure" much like
the "auto focus" button. That way you could compare your exposure
on manual with that of the camera. Shifting to another mode for
this information by turning a knob with your left hand is too
time consuming and awkward, that control should be close to your
"shooting" finger or lens, like on every Betacam camera that I've
ever worked with. - the XL-1 is a disaster to handhold, it just
isn't a pleasurable experience since the camera is not balanced
properly, being quite front heavy. That said, it self stabilizes
itself very well with an optical lens stabilizer and unless you
are zooming in and out you should be able to get pretty good shots
with it. I don't mind missing true color bars, resetable time
code and a few other pro things since that camera is so inexpensive
(they had to cut corners somewhere). I guess, the thing that makes
the XL-1 so frustrating is that Canon designers who scored big
with some really neat and innovative things, made a few disastrous
design decision that make the camera of limited use. If you are
shooting under controlled studio or location situations the XL-1
can do a great job. If you shoot documentary, events, news --
I don't recommend it.
Moe Belli
Hi Jan,
Yes, absolutely, do what you wish with the XL-1 review. And thanks
for letting me know about the XL-1 accessories.
Best Regards,
Moe Belli Cinematographer/Webmaster
Cyber Film School
http://www.cyberfilmschool.com/
webmaster@ifilmgroup.com
More news and tips?
Bookmark now and go to www.( for our new mailadres please see header on our new site www.global-dvc.nl )